Dolnośląskie – pojezierze legnickie - Jeziora złotych węgorzy
Pojezierze Legnickie jest najstarszym i zarazem najdalej na południe wysuniętym pojezierzem w kraju. Miejsce to określa się mianem najcieplejszego miejsca w Polsce oraz węgorzowym rajem. Dlaczego? Jest to bowiem miejsce położenia naturalnych jezior, w których wędkarze mogą łowić węgorze przez całą dobę. Ponadto mają oni sporą szansę na spotkanie się z medalowymi okazami.
Na terenie pojezierza znajduje się kilka średniej wielkości, polodowcowych jezior. Największe z nich to jezioro Kunickie. Nieco mniejsze jezioro Jaśkowickie ma około 30 hektarów i to właśnie z niego 2 października 1994 roku panu Januszowi Lisowskiemu z Legnicy udało się wyłowić na żywą ukleję węgorza o długości 149cm i masie 6,43kg. Pan Janusz ustanowił tym samym rekord Polski. Co roku medalowe okazy węgorzy zgłaszane są zarówno z jeziora Kunickiego, Jaśkowickiego oraz położonego nieopodal Koskowickiego. Według rejestrów połowów średnia masa łowionych na terenie pojezierza węgorzy wynosi około kilograma, wyjątek stanowi jezioro Koskowickie gdzie masa ta wynosi 2,45 kilograma. Co roku okręg legnicki wpuszcza do swoich wód około 4 do 5 kg pochodzącego z podchowalni w Rucianym Nidzie węgorza obsadowego. Dlatego też wszyscy wędkarza mogą być spokojni, węgorze tu są i zapewne nadal będą.
Warto odwiedzić to miejsce nie tylko ze względu na okazałe węgorze kryjące się w wodach miejscowych jezior, ale również ze względu na malowniczy krajobraz okolicy. Wędrówkę po jeziorach rozpocząć można udając się nad jezioro Kunickie. Jezioro ma około 100 ha powierzchni, a jego głębokość w najgłębszym miejscu to niewiele ponad 8 metrów. Na akwenie znajduje się wyspa oraz mniej więcej na środku, dość rozległe kamieniste wzniesienia, którego wierzchołek kryje się niecały metr pod powierzchnią wody. Dno jeziora jest w większości piaszczyste, z wyjątkiem jego wschodniej części, gdzie dno jest kamieniste. W nielicznych miejscach, głównie płytkich zatoczkach i na głębinach dno jest muliste. W przeważającej części linia brzegowa zarośnięta jest trzcinowiskami, od strony wsi natomiast znajduje się wygodny deptak. Najlepszymi miejscami połowu są okolice podwodnych górek, a także północnowschodnie zatoki. Oprócz węgorzy w jeziorze występują również sandacze, okonie, karpie, liny, leszcze, płocie a nawet amury. Ponadto w Kunicach i Jaśkowicach występują pokaźne stada olbrzymich uklei. Przekraczające 30cm długości osobniki tego gatunku nie należą dziś do rzadkości, ale jeszcze kilka lat temu były normą, nic więc dziwnego, że miejscowym drapieżnikom żyje się znakomicie. Kolejnym jeziorem na trasie wędrówki jest jezioro Jaśkowickie. Jest ono nieco głębsze i dużo mniejsze od jeziora w Kunicach. Ma ono 28 ha powierzchni a jego głębokość nie przekracza 10 metrów. W 2004 roku wędkarze zgłosili z niego 78 węgorzy o łącznej masie 80 kg. Dla wędkarzy dostępne są jednak tylko południowe i strome zachodnie brzegi jeziora, choć wyposażone w dość wygodne stanowiska. Dominują tu ryby karpiowate, a więc leszcze, płocie i ukleje, są też sandacze oraz nieliczne szczupaki, karpie i oczywiście królujące w tych regionach węgorze.
|
Wędziska Robinson (92)